OPRAWA  MUZYCZNA  IMPREZ

roman

POZNAJ MNIE

romek 

KIM JESTEM?

Roman Wróbel - gitarzysta, pedagog (nauczyciel dyplomowany).
Absolwent pedagogiki oświatowo-artystycznej o specjalności muzyka na Uniwersytecie Opolskim oraz Studium Realizatorów Dźwięku w Krakowie.


Ukończył 4 lata Wrocławskiej Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej II stopnia, w klasie gitary elektrycznej Artura Lesickiego. Uczestnik wielu warsztatów muzycznych, m.in. w Bolesławcu i Wrocławiu, gdzie uczył się pod okiem takich gitarzystów jak: Wojciech Seweryn, Marek Napiórkowski, Janusz Konefał, Marek Raduli.

 

WIĘCEJ +

 

OFERTA

Gitara solo
CSW Trio
Duet Jazzowy
Jazz Inspiration
Free Concept
Jazz Na Wesele
Jazz Experience
Antares
Lekcje gry na gitarze

Gitara solo

Solowe występy gitarowe z programem jazzowym i rozrywkowym.

 

CSW Trio

Muzyka wykonywana przez CSW Trio, w skład którego wchodzą Damian Ciosek (gitara basowa), Roman Wróbel (gitara) oraz Renata Zagórska (wokal) to kompilacja żywiołowych i energetyzujących standardów jazzowych. Parkerowskie dźwięki, mocny groove i ciekawe aranżacje tworzą niesamowitą mieszankę. Więcej informacji o zespole na:

 

www.cswtrio.com

 

CSW-Kadr2

 

 

 

Duet Jazzowy

Elegancka oprawa muzyczna Twojej imprezy. Gramy w składzie 2 osobowym bas i gitara jazzowa 100% na żywo. Występujemy w białych surdutach szytych na miarę. Posiadamy nagłośnienie i oświetlenie. 

 

www.duetjazzowy.pl

 

duetjazza

 

 

Jazz Inspiration

..w składzie Roman Wróbel gitara jazzowa, Damian Ciosek bas, Krzysztof Słupianek pianino/wokal. Zajmujemy się oprawą muzyczną imprez. Możemy zagrać koncert lub towarzyszyć muzyką w tle w trakcie trwania imprezy. Posiadamy szeroki repertuar muzyki rozrywkowej oraz jazzowej.

 

www.zespoljazzowy.pl

 

 IMG 7438

 

 

Free Concept

Zespół muzyczny z Wrocławia. Wykonuje na żywo standardy muzyki rozrywkowej pop, blues, rock, jazz, muzyka taneczna i inne. Nie gramy muzyki disco polo! Zespół doskonale sprawdza się na wszelkiego rodzaju imprezach, takich jak wesela, festyny, bale, imprezy firmowe, bankiety. Free Concept tworzą młodzi, profesjonalni muzycy, co zapewnia wysoki poziom wykonawczy oraz pozostawia niezapomniane wrażenia. Proponowane przez nas składy: Free Concept - 5 osobowy skład, 100% na żywo. Skład zespołu to gitara, bas, instrumenty klawiszowe, perkusja oraz wokal damski i męski. Strona zespołu:

 

www.freeconcept.art.pl

 

 

free concept

 

 

Jazz Na Wesele

Stylowe, jazzowe wesele dla Waszych wyjątkowych gości.

 

www.jazznawesele.pl

 

IMG 3178

 

 

Jazz Experience

Instrumentalny kwartet jazzowy.

 

www.jazzexperience.pl

Antares

Antares, wrocławski zespol heavy metalowy (jak się miało jeszcze długie włosy).

 

.be

Lekcje gry na gitarze

Grupowe lekcje gry a gitarze w MDK "Fabryczna"

WARSZTATY DLA GITARZYSTÓW

Podkłady muzyczne
Kilka porad
Solówka
Warsztaty #1
Warsztaty #2
Warsztaty #3
Warsztaty #4
Warsztaty #5
Warsztaty #6

Podkłady muzyczne

PODKŁADY MUZYCZNE

Blues A Blues B Blues Bb Blues F Blues G Blues Gb
Cmaj7 Dm7 Fmaj7 G7 Ćwiczenie małotercjowe Ćwiczenie małotercjowe DUR

Kilka porad

KILKA PORAD

Wszystkim młodym gitarzystom polecam na początek granie ćwiczeń technicznych z metronomem! Nie jest to łatwe i ciekawe, ale na początku w szybkim dość tempie daje zadawalające rezultaty. Chodzi mi konkretnie o to, aby dać spokój na chwile z gotowymi patentami Metallicy, a zająć się precyzyjnym graniem prostych ćwiczonek. Potem okaże się, że "Seek and destroy" gramy o niebo lepiej.


Pierwszym i podstawowym zakupem powinna być jak najlepsza gitara. Nie kupujcie średniej gitary tylko po to, żeby starczyło na średni piec. Rękę przede wszystkim ćwiczymy na dobrym sterowniku (gitarze) i w związku z tym musi być ona jak najwyższej klasy. Na początku z powodzeniem można "jechać" na "suchej" gitarze (tzn. nie podłączonej do wzmacniacza).


Już od samego początku starajcie się zatrudnić innych kolegów instrumentalistów do wspólnego grania. Nich to będzie bębniarz, basista czy nawet akordeonista... Wspólne granie naprawdę bardzo wiele uczy.


Nagrywajcie swoje pomysły. Za jakiś czas może się okaże że są to dobre zaczątki na fajne utwory. I druga sprawa, słuchanie siebie wyrabia dość obiektywny swój osąd!


Jeżeli w waszej okolicy jest jakiś gitarzysta, chodź trochę "kumaty", to zgłoście się do niego na lekcje. Pamiętajcie, bardzo ciężko oduczyć się nawyków, które możecie nabyć ćwicząc bez nadzoru kogoś doświadczonego. Drugi plus lekcji jest taki, że nie będziecie wywarzać otwartych drzwi. Naprawdę nie ma sensu dochodzić samemu do prawd, do których ludzie już dawno doszli - stracicie tylko swój cenny czas...


W miarę możliwości uczcie się też grac na fortepianie, znajomość klawiatury (jako instrumentu, niejako "zrobionego" pod teorię muzyki) bardzo rozwija. Warto też pograć na bębnach - pamiętajcie rytm to podstawa muzyki.


Gdy zasypiecie się już całym zestawem kabli, kostek, kaczek, procesorów, wzmacniaczy, to spróbujcie podłączyć gitarę tylko kablem do samego wzmacniacza; zobaczycie bardzo ciekawą rzecz, która da Wam sporo do myślenia...


Jeżeli już osiągniecie jakiś poziom, to nie starajcie się być tylko gitarzystami; bądźcie muzykami. Uczcie się: kształcenia słuchu, czytania nut, zasad kompozycji i aranżacji, harmonii, historii muzyki, dyrygentury, nagrywajcie, słuchajcie dużo różnej muzyki (z płyt i na żywo), grajcie z kapelą, uczcie się realizacji dźwięku, twórzcie, grajcie na innych instrumentach i róbcie wszystko, aby Wasza wrażliwość i wiedza muzyczna były jak największe...

Solówka

WARSZTATY

Podstawowa rzecz, z jakiej musimy sobie zdać sprawę to to, że wygrywając różne dźwięki na instrumencie najczęściej poruszamy się w obrębie jakichś konkretnych układów. Dźwięki te tworzą jakąś konkretna gamę (skalę). My zajmiemy się typową (znaną mam ze szkoły) gamą durową (skalą JOŃSKĄ). Dla uproszczenia sprawy rozważania nasze będziemy realizować w tonacji C dur, co oznacza, że w grę wchodzą dźwięki: C, D, E, F, G, A, H, C, odpowiadające znanym nam ze szkoły: do, re, mi, fa, sol, la, si, do. Dodam tylko, że są to same białe klawisze fortepianu.

Istotne jest to, że na każdym kolejnym stopniu tej gamy, możemy zbudować AKORD. Zanim to zrobimy, musimy wiedzieć jeszcze jedną bardzo ważną sprawę. Mianowicie taką, że dźwięki tej gamy poukładane są w konkretny, ścisły sposób; między nimi występują pół i całe tony (odległość jednego progu na gitarze, to zawsze jest półton). I tak: między dźwiękiem C i D odległość wynosi cały ton (czyli 2 progi). I takie odległości są wszędzie, z wyjątkiem odległości miedzy 2 parami dźwięków, mianowicie E i F oraz H i C. Odległości miedzy tymi dźwiękami to półtony (czyli odległość 1 progu). Jeżeli chcemy mówić globalnie o budowie gamy durowej (czyli dla wszystkich tonacji), to nie używamy nazw dźwięków, tylko mówimy o stopniach. I tak dla tonacji C dur dźwięk C to pierwszy stopień, dźwięk D to drugi stopień, itd.

Czyli podsumowując: PÓŁTONY W GAMIE DUROWEJ (SKALI JOŃSKIEJ) ZNAJDUJĄ SIĘ MIEDZY 3 i 4 STOPNIEM ORAZ 7 i 8 STOPNIEM. J Po co nam to wiedzieć? A po to, że tak, jak napisałem akapit wcześniej, na każdym kolejnym stopniu można zbudować akord i trzeba wiedzieć, w jakiej odległości znajdują się kolejne dźwięki od poprzedniego!

Teraz już to wiemy, więc budujemy akordy. Na pierwszym stopniu gamy C dur powstaje akord durowy i jest to akord C dur; na 2 stopniu gamy C dur (jest to dźwięk oczywiście D) powstaje akord D mol (i co ździwko??? Tak, tak budujemy akordy tylko i wyłącznie z dźwięków gamowłaściwych i takie właśnie tryb (dur/mol) determinuje nam nasza durowa skala); na kolejnym stopniu (czyli 3) mamy dźwięk E (oczywiście cały czas pamiętajmy, że robimy to w tonacji C dur) i jest to akord E mol; kolejny akord to F dur; kolejny G dur; następny A mol; następny H mol o obniżonym piątym stopniem o pół tonu (tak zwany akord zmniejszony - może na razie nie ruszajmy go, bo i brzmi trochę inaczej niż pozostałe i łapie się go dość dziwnie) i znowu oczywiście C dur i jak ktoś chce to dalej w kółko.

Posłuchajcie: mamy akordy, czyli mamy harmonię, czyli możemy zrobić sobie podkład np. do improwizacji w gamie durowej (czyli skali Jońskiej C). Proponuję zagrać sobie wszystkie te akordy techniką barre, zaczynając np. od 8go progu, gdzie leży pryma (pierwszy dźwięk gamy - interwał). Czyli tak na 8 progu mamy C dur, na 10 (bo cały ton miedzy tymi dźwiękami gamy, a budujemy te akordy przecież na dźwiękach gamy) D mol, na 12 E mol, na 13 (odległość 1 progu, bo miedzy tymi stopniami gamy jest naturalny półton) F dur, na 15 G dur, na 17 A mol, na 19 H mol z obniżoną kwintą i na 20 (bo znowu półton naturalny) C dur (taki jak ten pierwszy tylko oktawę (interwał) wyżej).

Patrzcie: mamy cały zestaw akordów, z których możemy sobie ułożyć podkład. Jest tyle opcji wykorzystania tych akordów, miliony kombinacji i układów występowania ich po sobie, rytmów, w jakich można je zagrać, że naprawdę na takim schemacie można zrobić jeszcze coś fajnego!

Możecie to zrobić np. tak: akordy C dur, E mol, D mol i G dur (czyli 1, 3, 2 i 5). I tu jeszcze kilka uwag: twórzcie te układy w taki sposób, żeby raczej zawsze na początku był akord zbudowany na 1 stopniu, a ostatni akord tego Waszego chorusa niech będzie akordem zbudowanym na 5 stopniu gamy (akord dominantowy). Co bardziej zaawansowani mogą sobie zagrać ten akord dominantowy z septymą, czyli dla tonacji C dur będzie to akord G dur i septyma, czyli dźwięk dla niego to dźwięk F. Powstanie wtedy naturalne tzw. ciążenie akordu, które to ładnie rozwiązuje się na tonikę czyli na akord C dur (w tonacji C dur oczywiście). Skonstruowany podkład albo gra kolega, albo odgrywa go coś, na co żeśmy sami go sobie nagrali.

My zaczynamy grać teraz solo! Używamy oczywiście dalej skali C dur, czyli dźwięków (C, D, E, F, G, A, H, C). Napiszę teraz gdzie te dźwięki znajdziemy na gryfie: na strunie E 6 (basowa) kładziemy 2 palec na 8 progu, dalej 4 palec na 10 progu; zmieniamy strunę na A i 1 palec kładziemy na 7 progu, 2 na 8 a 4 na 10tym; zmieniamy strunę na D i 1 palec kładziemy na 7, 3 palec na 9, a 4 na 10; tak samo na następnej strunie; na przed ostatniej strunie H 2 palec na 8 progu a 4 na 10 progu; na ostatniej strunie (E 1) 1 palec na 7 progu 2 palec na 8 a 4 palec na 10 progu.

W ten sposób zagraliśmy dźwięki, którymi będziemy ?ogrywać? nasz podkład i wszystko będzie pięknie żarzyć. Dla bardziej zaawansowanych dodam, że należy starać się wykorzystywać w improwizacji dźwięki akordów, który w danej chwili akurat jest w podkładzie. Wynika z tego, że na bieżąco musimy być świadomi co dzieje się cały czas w podkładzie.

Uwaga: podaję alternatywna skalę, po której można się ?poruszać?, grając improwizację. Jest to skala molowa pentatoniczna. Pamiętajcie: skala molowa pokrewna do durowej leży o tercja małą w dół (3 półtony). Czyli my jesteśmy w C dur, to molowa pokrewna zaczyna się od 5 progu od dźwięku A. Podaję układ tej skali: 1 palec na 5 progu na strunie E6, 4 palec na 8 progu; na strunie A 1 palec na 5 progu, 3 na 7 progu i tak przez następne 2 struny; dopiero na strunie H i E1 taki sam układ jak na E6. Fajna i prosta skala; używa jej wielu gitarzystów. Oczywiście możemy połączyć sobie dwie poznane skale, jak przeanalizujemy to i tak są to takie same dźwięki w tych dwóch skalach, tylko pentatoniczna jest zubożona o dwa dźwięki; Jońska jest 7 stopniowa, a pentatoniczna, jak sama nazwa mówi, 5 stopniowa (5 dźwiękowa). To, co podałem, to oczywiście są schematy, ale nie da się zacząć grać bez wcześniejszego nauczenia się schematycznych podstaw. Potem będziecie grać swoje zupełnie inne rzeczy, które ni jak mają się do tego co napisałem. I jeżeli będzie to fajne, to będzie oznaczało, że osiągnęliście już jakiś poziom, czego wszystkim bardzo serdecznie życzę!

Warsztaty #1

WARSZTATY #1

Skala Pentatoniczna A moll

Dzwięki: A (pryma), C (tercja mała), D (kwarta czysta), E (kwinta czysta), G (septyma mała).

 
Skala:

E----5----------8-----
H----5----------8-----
G----5-------7--------
D----5-------7--------
A----5-------7--------
E----5----------8-----

 

n1a

 

 

Akord toniczny (Am7)

E---(5)---------------
H----5----------------
G----5----------------
D----5----------------
A---(7)---------------
E----5----------------

 

n2a

* - w nawiasach znajdują się dźwięki dublowane - których można nie grać.

 


Ważne jest, aby zagrać te dźwięki dobrymi palcami (w kolejności 1, 4, 1, 3, 1, 3, 1, 3, 1, 4, 1, 4) oraz naprzemienną kostką.

Warsztaty #2

WARSZTATY #2


Jest to tak zwana 'skala zmniejszona' - czyli skala zbudowana z samych tercji małych.
Istotne jest by grać to ćwiczenie naprzemienną kostką.

 

W dół:


E-12-15-12----12--------------------------------------------------------
H----------14----14-11-14-11----11--------------------------------------
G----------------------------12----12-9-12-9----9-----------------------
D--------------------------------------------11---11-8-11-8----8--------
A-----------------------------------------------------------10---10-----
E-----------------------------------------------------------------------

 

E-----------------------------------------------------------------------
H-----------------------------------------------------------------------
G-----------------------------------------------------------------------
D-----------------------------------------------------------------------
A-7-10-7---7------------------------------------------------------------
E--------9---9-6-9-6-3-6-3----------------------------------------------

 

 

 

W górę:

 

E-----------------------------------------------------------------------
H-----------------------------------------------------------------------
G----------------------------------------------9----9-12----------------
D-------------------------------8----8-11-8-11---11---------------------
A-----------------7---7-10-7-10---10------------------------------------
E-0-3-6-3-6-9-6-9---9---------------------------------------------------

 

E------------------------12----12-15------------------------------------
H------11----11-14-11-14----14------------------------------------------
G-9-12----12------------------------------------------------------------
D-----------------------------------------------------------------------
A-----------------------------------------------------------------------
E-----------------------------------------------------------------------

 

 

 

Całkowity zapis nutowy:

 

 

n3

Warsztaty #3

WARSZTATY #3


Wiele osób pyta się często o ćwiczenia na rozciąganie palców. Oto kolejny odcinek warsztatów pod tytułem: `Ćwiczenie techniczne wspomagające rozciąganie palców lewej ręki`.

W ćwiczeniu wykorzystujemy dwudźwięki a więc najlepiej (w zasadzie jest to jedyna sensowna metoda) grac jeden dźwięk (niższy) kostką a drugi (wyższy) środkowym lub serdecznym palcem prawej ręki.

Pamiętajcie o tym, aby palce stawiane były jak najbardziej prostopadle do podstrunnicy oraz przy samych progach.

W pierwszym etapie pierwszy próg dociskany jest palcem wskazującym, a drugi próg palcem środkowym.

 

Krok 1: Pierwszy dwudźwięk. Palec wskazujący znajduje się na strunie E (próg I), palec środkowy dociska strunę H (próg II).
Krok 2: Drugi dwudźwięk - zamiana palców. Wskazujący palec umieszczamy na strunie H, środkowy na strunie E - na odpowiednich progach.
Krok 3. Trzeci dwudźwięk - zmiana struny.
Krok 4. Kolejny dwudźwięk - zamiana palców.

...I..II..III..IV...

E--1---2---1---2----
H--2---1------------
G----------2---1----
D-------------------
A-------------------
E-------------------

 

cpp1

 

Cała sekwencja wygląda tak: zapis nutowy

 

E-1--2--1--2--1--2--1--2--1--2--1--2--1--2--1--2--1--2-
H-2--1--------------------------------------------2--1-
G-------2--1--------------------------------2--1-------
D-------------2--1--------------------2--1-------------
A-------------------2--1--------2--1-------------------
E-------------------------2--1-------------------------

 

 

Dalsza część ćwiczenia polega na zmianie palców - zamiast wskazującego i środkowego, gra tylko środkowy i serdeczny. Wszystko gramy również o próg wyżej:

 

E-2--3--2--3--2--3--2--3--2--3--2--3--2--3--2--3--2--3-
H-3--2--------------------------------------------3--2-
G-------3--2--------------------------------3--2-------
D-------------3--2--------------------3--2-------------
A-------------------3--2--------3--2-------------------
E-------------------------3--2-------------------------

 

 

 

Ostatni etap, to zagranie tego samego ćwiczenia palcem serdecznym i małym, znowu o jeden próg wyżej:

 

E-3--4--3--4--3--4--3--4--3--4--3--4--3--4--3--4--3--4-
H-4--3--------------------------------------------4--3-
G-------4--3--------------------------------4--3-------
D-------------4--3--------------------4--3-------------
A-------------------4--3--------4--3-------------------
E-------------------------4--3-------------------------

Warsztaty #4

WARSZTATY #4


Dźwięki C (pryma), D (sekunda wielka), E (tercja wielka), G (kwinta czysta), A (seksta wielka), C (oktawa).

Po ćwiczeniach technicznych w poprzednich odcinkach warsztatów, czas na zagadnienie muzyczne nawiązujące do WARSZTATÓW nr #1. Oto pierwszy przewrót skali pentatoncznej A moll, czyli skala C dur pentatoniczna.

 

 

Skala:

E-------8-------10----
H-------8-------10----
G---7-------9---------
D---7-----------10----
A---7-----------10----
E-------8-------10----

 

n4a

 

Dźwięk C na strunie E6 gramy 2 palcem, a dalej według zasad faktury gitarowej (czyli każdy palec - w miarę możliwości oczywiście - ma swój próg).

Warsztaty #5

WARSZTATY #5


Interwał muzyczny - [odległość], różnica wysokości dwóch dźwięków wyrażalna fizycznie jako stosunek ich częstotliwości drgań.

Teoria muzyki posługuje się nazwami interwałów muzycznych, oznaczającymi numer stopnia gamy diatonicznej, na którym stopniu znajduje się drugi dźwięk w stosunku do pierwszego; jeśli drugi dźwięk jest powtórzeniem pierwszego, mówimy o interwale prymy, jeśli znajduje się na drugim (kolejnym) stopniu - o interwale sekundy; dalej następują kolejno tercja, kwarta, kwinta, seksta, septyma i oktawa. Odległości większe od oktawy (nona, decyma, undecyma itd.) powstają przez złożenie oktawy z sekundą, tercją kwartą itd. Ponieważ interwały miedzy stopniami gamy diatonicznej nie są równe (1 lub 2 półtony), dla jednoznacznego podania rozmiaru interwału, konieczne są jeszcze dodatkowe określenia w postaci przymiotników: czysta, mała, wielka, zmniejszona i zwiększona.

Oznacza to, że grając dźwięk C [3 próg na strunie A] i chcąc zagrać do niego prymę - to interwałem prymy [odległość zerowa] jest ten sam dźwięk - czyli C. Natomiast chcąc usłyszeć tercję wielką dla dźwięku C, musimy zagrać dźwięk E [np 7 próg na strunie A], czyli de facto przesunąć palec o 4 progi [czyli o 4 półtony, albo o 2 tony] w dół gryfu. To jest właśnie interwał tercji wielkiej. Dla porównania, interwał kwinty czystej znajduje się w odległości 7 półtonów od prymy. Czyli dla dźwięku C, kwintą jest G; dla dźwięku G kwintą jest D itd...

 

 

 

INTERWAŁY - SKALA JOŃSKA C-DUR (c,d,e,f,g,a,h,c)

Interwał

Dźwięk

Stopień

Zapis nutowy

Tabulatura

Pryma

C

1

e------------
h------------
g------------
d------------
a---3----3---
e------------

Sekunda

D

2

e------------
h------------
g------------
d------------
a---3----5---
e------------

Tercja

E

3

e------------
h------------
g------------
d--------2---
a---3--------
e------------

Kwarta

F

4

e------------
h------------
g------------
d---------3--
a---3--------
e------------

Kwinta

G

5

e------------
h------------
g------------
d--------5---
a---3--------
e------------

Seksta

A

6

e------------
h------------
g--------2---
d------------
a---3--------
e------------

Septyma

H

7

e------------
h------------
g--------4---
d------------
a---3--------
e------------

Oktawa

C

8

e------------
h------------
g--------5---
d------------
a---3--------
e------------

Nona

D

8+1 (9)

e------------
h------------
g--------7---
d------------
a---3--------
e------------

Decyma

E

8+2 (10)

e------------
h------------
g--------9---
d------------
a---3--------
e------------

Undecyma

F

8+3 (11)

e------------
h------------
g-------10---
d------------
a---3--------
e------------

 

 

 

PEŁNE ZESTAWIENIE INTERWAŁÓW

 

Interwał

Odległość

Pryma Czysta (Sekunda Zmniejszona)

0

Sekunda Mała (Pryma Zwiększona)

1

Sekunda Wielka (Tercja Zmniejszona)

2

Tercja Mała (Sekunda Zwiększona)

3

Tercja Wielka (Kwarta Zmniejszona)

4

Kwarta Czysta (Tercja Zwiększona)

5

Kwarta Zwiększona (Kwinta Zmniejszona)

6

Kwinta Czysta (Seksta Zmniejszona)

7

Seksta Mała (Kwinta Zwiększona)

8

Seksta Wielka (Septyma Zmniejszona)

9

Septyma Mała (Seksta Zwiększona)

10

Septyma Wielka (Oktawa Zmniejszona)

11

Oktawa Czysta (Septyma Zwiększona) (Nona Zmniejszona)

12

Nona Mała (Oktawa Czysta + Sekunda Mała) (Oktawa Zwiększona)

13

Nona Wielka (Oktawa Czysta + Sekunda Wielka) (Decyma Zmniejszona)

14

Decyma Mała (Oktawa Czysta + Tercja Mała) (Undecyma Zmniejszona)

15

Warsztaty #6

WARSZTATY #6

Tym razem etiuda techniczno-muzyczna napisana na ciekawej progresji harmonicznej.
Ciekawostka jest to, ze owa etiuda napisana jest tylko i wyłącznie po dźwiękach akordowych.
Rzecz pozornie prosta; życzę miłego ćwiczenia.

 

(Etiuda zapisana w pliku .PDF ...pobierz)

 

 

etiuda str1

etiuda str2

KLIENCI

GRALIŚMY DLA:

EMPIK, DOLINA CHARLOTTY RESORT & SPA, VORVERK, KGHM POLSKA MIEDŹ S.A., VORWERK

MASZ PYTANIA? SKONTAKTUJ SIĘ!

Manager

+48 602 698 073

Bezpośredni kontakt tylko drogą mailową

roman@romanguitar.com
 Copyright 2015 Roman Wróbel
Realizacja: 3motion strony www wrocław